De man die Wijk aan Zee maakte

Op de website van BigNews (zie link in de linker zijbalk) las ik het onderstaande verhaal geschreven door Dirk-Jan Prins.

Hoe Heinrich Tappenbeck de maker is van het hedendaagse Wijk aan Zee! 

paasduin

Twee berooide en straatarme textielmannen. Heinrich Tappenbeck en Wilhelm Dreesmann. Zij komen vanuit Westfalen naar Nederland om hier hun geluk te beproeven. In 1872 zetten deze twee mannen in Amsterdam, in de Kalvertraat, een textielbedrijf op. Het lukt Wilhelm Dreesmann om het bedrijf in stand te houden. Heinrich Tappenbeck laat het al snel opnieuw afweten. Op zoek naar andere mogelijkheden, gaat Heinrich Tappenbeck op weg naar Wijk aan Zee. Maar ook in Wijk aan Zee  kan hij niet leven van zijn textiel. Er moet een andere bron worden aangeboord om in zijn levensonderhoud te kunnen voorzien.

Heinrich Tappenbeck krijgt het plan een hotelexploitatie op te zetten. Hiervoor kiest hij een ruig en braak stukje duin, de Breesaap. Dit moet het Badhotel van Heinrich Tappenbeck worden. Verdraaid, het lukt hem. Heinrich Tappenbeck neemt De Moriaan in 1879 over. Dit doet hij na het overlijden van Mietje Geurs. Vervolgens sloopt hij de Moriaan om er zijn Badhotel te kunnen bouwen. De Moriaan die hij overneemt is dan een herberg c.q. rechtbank en staat aan de Kerkstraat, wat nu de Zwaanstraat is, vernoemd naar de toenmalige burgemeester Zwaan. De gevelsteen van dit ‘rechthuis’ heeft waarschijnlijk ook de latere ‘tweede Moriaan’ gesierd. Onder Mietje Geurs is de Moriaan de eerste officiële badinrichting in Wijk aan Zee. In 1837 wordt de Moriaan door Mietje Geurs geopend. Mietje heeft zes kamers en twee badkamers ter beschikking voor haar badgasten. Bovendien bezit Mietje een badkoets waarmee de gasten de Noordzee in gaan om te baden. In de badkamers staan houten tonnen, gevuld met zeewater, zodat de gasten die niet naar het strand willen alsnog in zeewater kunnen baden.

Doordat de zomer van 1880 erg succesvol is, komt bij Heinrich Tappenbeck het plan op om van Wijk aan Zee een echte badplaats te maken. Er komt een groot hotel, het Oosterbadhuis en ook het Noorderbadhuis ziet het levenslicht. Tivoli is het volgende project. Maar het project komt maar niet af. De eerste gasten, in begin zomer 1881, komen om hun intrek te nemen. Alleen moeten de gasten langs ladders naar hun kamer. De trappen in het gebouw zijn er gewoon nog niet. Ondanks alles blijven zijn plannen maar groeien. Groots van opzet. Het blijken uiteindelijk luchtkastelen.

Door toedoen van het mislukken van Heinrich Tappenbeck, moet helaas de stoomtrein stoppen met rijden. Deze rijdt van 1881 tot 1891 naar zijn Badhotel. De paardentram neemt het dan over tot 1924. Alles rond Heinrich Tappenbeck gaat mis. Hij drukt zijn snor. En wat voor een snor! In maart 1887 houdt Heinrich Tappenbeck het voor gezien. Hij gaat met zijn gezin snel naar Noordwijk waar hij iets later het net gebouwde Huis ter Duin koopt. Zo weet hij de ondergang van Huis ter Duin te voorkomen. Of hij het dan echt zo slecht gedaan heeft?

tappenbeck

Dit is hem dan. Onze Heinrich Tappenbeck! Arm en berooid vanuit Duitsland naar Holland gekomen vol met plannen. Al zijn plannen blijken luchtkastelen die tot ruïnes vergaan. Maar op zijn ruïnes is wel het tegenwoordige Wijk aan Zee gebouwd.

This entry was posted in Wijk aan Zee, verhalen. Bookmark the permalink.

Comments are closed.